मुक्तांगनी मी धन्य झालो...!

मुक्तांगणी मी धन्य झालो...!

ना मला कळले कधी व्यसना मधी मी डूंबलो,
एक प्याला त्या विशाचा नकळत मी प्यायलो...!

ना कधी चिंता मनाची, ना कुणाची ओढ़ झाली,
फक्त स्वार्थावाचुनिया माझ्या, घोटावर घोट घेत गेलो...!

पांगळा पुरुषार्थ माझा, मज कधी कळलाच नाही,
पांघरूनी त्या चुकाणा मी नशा करवित गेलो...!

बांधुनी भूतकाळ माझा, सोसु कशा मी यातना,?
या आशा व्यसनी जीवाला रोखु कसा मी सांगना...!

जानिले मी दुःख त्यांचे अन पूर्ण केल्या कामना,,,
मग शांत चित्त अन तन मन धनाने, मुक्तांगनी मी धन्य झालो...!

                              -  ग. सु. डोंगरे

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

The Silent War...

 "The Silent Struggle of a Son: Between Mother and Wife" Ganesh S. Dongre   Rehab. Psychologist, Ph D. Scholar.  ganeshdongre222@gmai.com 8605522285             In India, marriage is not just the union of two individuals it is the union of families, expectations, traditions, and emotions. But amid all the ceremonies and customs, there exists a silent sufferer: the son, caught between his love for his mother and his responsibility toward his wife.            Whether it’s a love marriage or an arranged marriage, the emotional battle remains the same. Sadly, even after marrying the partner of their parents’ choice, many sons still find themselves in conflict, not because they lack love, but because they are caught between two different forms of love that are constantly being compared, questioned, and judged. Why Is the Son Always in the Middle?              In our society, we ...
Read more

तनाव.........!

तणाव ही गोष्ट आता सामान्य झाल्यासारखी भासते, अगदी लग्ना सारख्या सौख्यभऱ्या प्रसंगात सुद्धा. खरतर हा एक आयुष्यातला आनंदी क्षण असतो, महत्वाचं एक पर्व म्हंटल तरी हरकत नाही. दोन परिवार एकत्र येणार असतात, आयुष्यामध्ये कोणीतरी नवीन व्यक्ती येणार असते, जी की हक्काने 'ही माझी आहे' असे म्हणू शकतो. प्रेम संबंध, नाती यांसारख्या असंख्य गोष्टी नव्याने आयुष्यामध्ये प्रवेश करतात, पण या सर्वांमध्ये तणाव हा ही तितकाच महत्वाचा झालेला दिसून येत आहे.         हे वय म्हणजे प्रचंड संघर्षाने भरलेलं आहे असं म्हणायला हरकत नाही. कारण यामध्ये करिअर ची सर्वात मोठी चिंता, त्यात घरच्यांच्या अपेक्षा पूर्ण करणं, जोडीदाराला खुश ठेवणं, आर्थिक बाबी योग्य पद्धतीने सांभाळणं, सासरकडच्यांच्या अपेक्षांचा मान राखणं, समाजाचा विचार करणं असे अनेक प्रश्न डोळ्यासमोर असतात. या सर्वांमध्ये स्वतःच एक पर्सनल आयुष्य कुठेतरी दूर कोपऱ्यात कुथत पडलेलं असतं. म्हणून या सर्व बाबी किंवा अपेक्षा पूर्ण करता करता माणूस स्वतःसाठी जगायचं मात्र विसरूनच जातो. त्यामुळे तणावासाठी यापेक्षा आणखी मोठं कोणतं कारण असेल असे मला तरी नाही वा...
Read more

आई चे अश्रु....!

        (मुंबई मधे एक वर्ष काम करून परत घरी जाऊन मुंबई ला परत येण्याचा योग)           मुंबई सोडल्यानंतर जवळपास नऊ महीने घरिच होतो, त्यात नेट चा अभ्यास तर एम फिल च्या प्रवेश पर...
Read more