ग. सु. डोंगरे

खरच ही घड़ी इतकी घातक असते..! आजपर्यंत कळालच नाही, शुभमंगल सावधान म्हंटल्यावर मुठितला अक्षदा समोर फेकायचा इतकेच माहिती होते. पण आज लग्नाच वय झाल तेव्हा कुठे कळतय की प्रत्ये...

नजाने कैसे बीत रही है ये जिंदगी..., चंद ठोकरे खाकर भी जीत रही है ये जिंदगी....!                                           इस भागदौड़ भरी दुनिया में, बस इसका खयाल रखु फिर भी खुद ही खुद...

व्यक्तिमत्व घड़वावे ऐसे, जैसे तयाचे पाढ़े गाईल जग...! मूख बोलावे ऐसे, जैसे तयाहुन वाहील अमृत....! विचार असावे ऐसे, जैसे आईचे लेकुरा परी....! जग बघावे ऐसे,,, जैसे पाही परमार्थ पांडुरंग.....!  ...